Montenegro is een land in Europa, gelegen in de Balkan. Het land grenst aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië, Kosovo en Albanië. De hoofdstad van Montenegro is Podgorica. Er wonen ongeveer 650.000 inwoners en het land heeft een oppervlakte van 13.812 km².

Montenegro is een zeer divers land op het gebied van natuur. Veel vakantiegangers komen dan ook speciaal hiervoor naar Montenegro. Zo heeft het land een prachtige kustlijn met fijne zandstranden, maar zijn er ook diverse nationale parken met meren, bergen, rotsformaties en enorm veel vogel- en plantensoorten. In de winter is Montenegro weer geschikt voor wintersport.

Het landschap van Montenegro is erg bergachtig, 60,5 procent van Montenegro ligt zelfs boven de 1.000 meter. Het grootste deel bestaat uit kalkstenen gebergten met diepe ravijnen. Hierin komen weer veel meren, rivieren en zelfs oerbossen tegen. Uitgestrekte landschappen met graslanden kom je er ook veel tegen. In het noorden van het land kom je glooiende vlaktes tegen, terwijl er in het oosten en zuidoosten veel bergketens zijn. Het landschap van het zuidwesten kenmerkt zich door de hoge kustlijn. De inwoners van Montenegro, de Montenegrijnen, geloven in het Christendom. Ook is een klein deel moslim. Montenegrijnen zijn zeer gastvrije mensen en als ze bezoek krijgen van toeristen delen ze hun specialiteiten van de keuken graag met je. Hierbij is de lunch de belangrijkste maaltijd van de dag.

Recht tegenover de kerk in het oude centrum van Ulcinj ligt op een klein plein de voormalige slavenmarkt. Het plein is omgeven door bogen. De slaven werden vaak verkocht door piraten die voor lange tijd in de stad woonden. De meeste slaven die verkocht werden op de markt kwamen uit Italië en Dalmatië. De piraten beroofden de rijke villa's aan de kust en vingen vervolgens de eigenaren. Vervolgens verkochten zij hen als slaven. De inwoners van Ulcinj hielden de slaven niet alleen om werk voor hen te doen, maar ook om losgeld te krijgen van familieleden, vrienden of landgenoten van de slaven.

Het meer van Shkodër ligt op een aantal kilometers afstand van Ulcinj en is een uitstekende uitvalsbasis voor een dagje weg. Het meer ligt op de grens met Albanië en heeft een oppervlakte van 386 m². Hiermee is het het grootste meer in de Balkan. Het meer is vernoemd naar de Albanese stad Shkodër, een plaats die overigens niet direct aan de oevers van het meer ligt. Het Montenegrijnse deel van het meer maakt sinds 1982 deel uit van het Nationaal Park Skadarsko Jezero. Hier komen meer dan 270 vogelsoorten voor, zeer interessant voor vogelspotters dus. Ook zijn hier pelikanen te bewonderen, wat waarschijnlijk een van de laatste pelikanen in Europa zijn.

Ada Bojana is een eiland dat bij de gemeente Ulcinj hoort. Ada betekent eiland in het Turks. Het eiland werd ooit gecreëerd door een delta van de rivier de Bojana. Een legende zegt dat het werd gevormd door verzameld rivierzand rondom een gezonken schip. Het ligt op het zuidelijkste puntje van Montenegro. Ada Bojana heeft de vorm van een driehoek en is zeer populair bij toeristen. Vooral het drie kilometer lange zandstrand en de traditionele visrestaurants doen het goed. Daarnaast is het een officieel naturisten gebied. Kitesurfers zitten ook helemaal goed op het eiland vanwege de goede windsurflocaties met een sterke wind.

Bar is veel bezocht door mensen die voor de olijfboom komen. Het is niet zomaar een olijfboom, maar een van meer dan 2000 jaar oud. Het wordt ook wel de 'oudste boom van Europa' genoemd. De olijfboom heeft een omtrek van wel meer dan 10 meter. Bar staat ook bekend om de productie van olijfolie. Ook wordt er in december een olijffestival gehouden dat erg leuk is om te bezoeken.

Er zijn twee sculpturen te vinden in Budva aan het strand. Veel toeristen komen de beeldhouwwerken bekijken. Een van de sculpturen kreeg de naam Kupacica. Dit prachtige oude werk is gemaakt door beeldhouwer Gradimir Aleksić, die zijn inspiratie vond in de oude lokale legende over een meisje, die elke ochtend naar het strand kwam. Hier bracht zij dagen door met kijken naar de zee, wachtend op haar verloofde die naar haar terug zou komen. De jaren gingen voorbij, matrozen kwamen en gingen, maar de verloofde kwam nooit meer terug. Op een dag werd ze dood aangetroffen op de rots, met haar blik gericht op de zee. Dezelfde beeldhouwer maakte nog een sculptuur, op basis van hetzelfde verhaal. Dit sculptuur heet de Ballerina en ligt op een rots bij een strand. De sculpturen zijn kenmerkend voor Budva.

Sveti Stefan is een eiland voor de kust van Montenegro en op zo'n 5 kilometer afstand gelegen van Budva. Als je in Budva bent is het bezoeken van dit eiland zeker een aanrader. Het eilandje is klein en een volledig vakantieresort. Je vindt er werkelijk alles. Het krijgt daarom ook wel de bijnaam het Adriatische Monaco. Door middel van een dam is het eilandje verbonden met het vaste land van Montenegro. Ook is er een mooi strand bij het eiland te vinden.